Voor mij begint het bij toegankelijkheid. Een spel mag best diepgang hebben en je mag er tijdens het spelen steeds beter in worden, maar een dik spelregelboek kan behoorlijk afschrikken. Zeker als je met verschillende leeftijden en ervaringsniveaus speelt.

Een goed familiespel zorgt er ook voor dat iedereen betrokken blijft. Het is niet zo leuk als je na twintig minuten uit het spel ligt en de rest nog een uur verder speelt. En het moet natuurlijk vooral iets aan tafel losmaken: spanning, lachen, samenwerken, elkaar uitdagen of ineens een verhaal dat je nog niet kende.

Spellen zijn daardoor meer dan alleen schermvrij tijdverdrijf. Kinderen leren omgaan met winnen en verliezen, risico’s inschatten, samenwerken en creatief denken. En eerlijk gezegd kunnen volwassenen daar soms ook nog best wat van leren.